سروده ای از سیمین بهبهانی با نام ((هوای گریه))

 نبسته ام به کس دل

نبسته کس به من دل

چو تخته پاره بر موج

رها رها رها من

 

ز من هر آن که او دور

چو دل به سینه نزدیک

به من هر آنکه نزدیک

از او جدا جدا من

 

نه چشم دل به سویی

نه باده در سبویی

که تر کنم گلویی

به یاد آشنا من

 

ستاره ها نهفته اند

در آسمان ابری

دلم گرفته ای دوست

هوای گریه با من . . .

سیمین بهبهانی

/ 2 نظر / 17 بازدید
شاهی

سلام بلاگ قشنگی داری... به نظر من دین زرتشت کامل نیست اما زرتشتیا انسانای کاملین درست برعکس اسلام که دین کاملیه اما مسلمونا انسانای کاملی نیستند...

پگاه

[گل]درود سینا جان خوبی؟ ای بابا شمام وبلاگ خوبی داشتی رو نمی کردیا[چشمک] سپاسگذارم عزیزم از اینکه همیشه میای و واسم نظر می ذاری خیلی به من لطف داری راستش من شما رو لینکت کردم به اسم پاینده باد ایران می بینمت فعلا[گل]